Nie próbuj otwierać tych drzwi. Nie próbuj udawać przynależności. Potkniesz się na samym progu. Pamiętaj, że drzwi otwierają się z obu stron, i że masz wystarczająco siły, by otworzyć te, które się za tobą zamknęły.
Podążaj szlakiem, którego ścieżkę oznaczył już ktoś przed tobą. Musisz tylko wiedzieć kiedy zwolnić, przyhamować, wrzucić tą dwójeczkę i skręcić - nie wrzucając kierunkowskazu.

Po cichu może i ja się wycofuję, chowam za skorupą noszoną na grzbiecie, by potajemnie ją zrzucić któregoś dnia, gdy zechcę zerwać z ciągłym strachem, tłumaczeniami, niepewnością i kłuciem w brzuchu. Nie próbuję już nawet udawać, bo myśli moje są dla Was nieodgadnione. Nie zamierzam szykować obrony na powstałe pytania. Wszystkiemu zaprzeczę, zerknę na swoje życie i podrę je, jak niepotrzebną kartkę papieru. Zrobię to, jakbyś było dla mnie obcym istnieniem. I pożyczę nowy arkusz. Tabula rasa cz.2.

***
"Istnieją dwa powody, które nie pozwalają ludziom
spełnić swoich marzeń. Najczęściej po prostu uważają je za nierealne. A
czasem na skutek nagłej zmiany losu pojmują, że spełnienie marzeń staje
się możliwe w chwili, gdy się tego najmniej spodziewają. Wtedy jednak
budzi się w nich strach przed wejściem na ścieżkę, która prowadzi w
nieznane, strach przed życiem rzucającym nowe wyzwania, strach przed
utratą na zawsze tego, do czego przywykli."
Paulo Coelho



Name:


Komentarze: